Güneş kararsızken doğup doğmamakta, birkaç dize mırıldandı şair. Tam bu sıra mı yakılıyordu sigara dedi kendi kendine, dışarıyı seyrederken camdan. Sonra, ne önemi var diye düşündü. Sigaradan nefret ederdi.

"Güneşi çağır, ısınsın yüreklerimiz."

diye mırıldandıklarını bir yere not ederken

"yüreğimiz soğuk ya ev de soğuk mübarek!"

diye güldü. Bir iş bulmalıydı bir an önce ki şu güldüğü halden ağlamadan kurtulabilsin.

"Ev ısınır, karnım doyarsa şiir yazamam."

diye geçirdi aklından. Böyle düşünmüşken ocak yanmadan çay yapamayacağını hatırladı. O zaman çay yapabilecek kadar çalışmalıydı!

Bir iki lokma bir şey alıp düştü yollara. İş bulacaktı ya!



Sümeyye